می خواهم و می خواستمت تا نفسم بود

می سوختم از حسرت و عشق تو بسم بود

                   عشق تو بسم بود که این شعله بیدار

                   روشنگر شبهای بلند قفسم بود

                                 آن بخت گریزنده دمی آمد و بگذشت

                                 غم بود که پیوسته نفس در نفسم بود

                   دست من و آغوش تو هیهات که یک عمر

                  تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود

سیمای مسیحائی اندوه تو ای عشق

در غربت این مهلکه فریاد رسم بود

                   لب بسته و پر سوخته از کوی تو رفتم

                   رفتم به خدا گر هوسم بود بسم بود...